- Heeeej! Co tam u Was?- zapytałam machając ręką do kamerki
- Hej kochana!- odwzajemnili gest- uu nas.. po staremu! Lepiej opowiadaj co u ciebie!
- A więc tak..
Opowiedziałam im o tym że trafiłam do szpitala i o tym co się działo w tym szpitalu
- Nie uwierzę ci, dopóki Marco tego nie potwierdzi..- powiedziała Pola z otwartymi ustami.
- No ok. Jutro do mnie pewnie przyjdzie, więc zadzwonimy do was i uwierzycie!- powiedziałam śmiejąc się
- No dobra! Hahah!
- Ej, ja muszę już lecieć, ktoś puka do drzwi. Narazie! Trzymajcie się- pokazałam serduszko, pomachałam i rozłączyłam się.
Zeszłam po schodach, zbliżyłam się do drzwi, spojrzałam przez judasz. "Marco?"-pomyślałam-"Tak późno?"
Było po 22 a on był po treningu, więc trochę się zdziwiłam, że chciało mu się przyjeżdżać. Otworzyłam drzwi.
- Wpuścisz mnie?- zrobił minkę zbitego pieska.
- Nie, będziemy gadać tutaj.- zrobiłam poważną minę, a widząc że mina Marco też się zmieniła dodałam- No co ty! Wchodź.
Uchyliłam drzwi szerzej i chłopak wszedł do domu.
- No więc, hej kochanie- przyciągnął mnie do siebie i dał soczystego całusa w usta.
- Mmmm. Hej, chcesz coś do picia?
- No w sumie to napiłbym się czegoś. Zmęczony po treningu jestem- wzdychnął.
- Biedny.. Ściągaj buty i idź do salonu.
Poszłam do kuchni i gdy otwierałam lodówkę poczułam zimny dotyk dłoni na biodrach
- A nie mogę być tu z tobą?- powiedział cicho przybliżając się do mojego policzka.
- Alee przecież ja za chwilkę idę do salonu- obróciłam się z sokiem w ręku- proszę- uśmiechnęłam się szeroko i udałam się w kierunku sofy. Marco, ledwo trzymając się na nogach, poszedł za mną i wygodnie rozłożył się na sofie.
- Aaa tobie nie za wyggodnie królewiczu?- zaśmiałam się lekko uderzając go poduszką.
- Wiesz co? W sumie mogłabyś poprawić nogę i troszkę pochylić głowę nad moją twarzą- powiedział uśmiechając się łobuzersko.
Złapał mnie za szyję i delikatnie przyciągnął do siebie. Nasze usta zetknęły się. Po chwili podniósł się i znowu zaczął. Jego usta smakowały tak cudownie. W takich chwilach cieszyłam się, że trafiłam do tego szpitala. W pewnym momencie odsunął się lekko ode mnie, niezbyt wiedziałam o co mu chodzi. Chwilę na mnie popatrzył i powiedział
- Wiesz co Blanka? Kocham cię..
Po tych słowach to ja rzuciłam się na niego i zaczęłam dawać mu soczyste buziaki. Kiedy na chwilę oderwaliśmy się od swoich warg, odwróciłam głowę, żeby poprawić włosy i przy schodach zobaczyłam rodziców... Patrzyli się na nas mieli ochotę wybuchnąć ze śmiechu. Szybko zeszłam z Marco, stanęłam przy nim i zwróciłam się do rodziców
- No co?- też miałam ochotę wybuchnąć ze śmiechu
Spojrzałam na Reusa, on też podśmiechiwał się i nie wiedział gdzie schować wzrok. W tym momencie rodzice wybuchnęli śmiechem i nie moli się powstrzymać. Tylko kiedy robili sobie przerwę na oddech mówili "Idźcie lepiej już na górę"
- No i z czego się śmiejecie?!- krzyknęłam nadal się śmiejąc- Chodź Marco, nie chcą nas tu hahah !
Złapałam chłopaka za rękę i poprowadziłam po schodach na górę.
- Oo widzę, że kwiaty zachowałaś!- powiedział z uśmiechem rozglądając się po moim pokoju.
- Jak mogłabym nie zachować..?
Podczas gdy ja szukałam jakichś ciuchów, żeby się przebrać, Marco przeglądał wszystkie moje rzeczy.
- Nie rzucaj tak tymi ubraniami! Poczekaj, pomogę ci..- podszedł do mnie i objął mnie w pasie- W tym będzie ci pięknie. Wyjął z mojej szafy to..
- Zboczeniec - rzuciłam na Marco zabijające spojrzenie i zaczęłam się śmiać. Nie zastanawiając się już dłużej wzięłam pierwsze lepsze. Poszłam do łazienki, przebrałam się i ogarnęłam i wróciłam z powrotem do chłopaka.
- No w tym też wyglądasz ślicznie- uśmiechnął się łobuzersko
- Dziękuję bardzo ! - i też się wyszczerzyłam- o właśnie, możesz coś dla mnie zrobić?
- Wszystko o co poprosisz ale pod jednym warunkiem.
- No słucham.
W tym momencie Reus pokazał palcem na swój policzek
- Hhaha! No doobra.-Dałam chłopakowi całusa- Ej, miało być w policzek!- zaśmiałam się lekko
- Aj tam.. Marudzisz. No to mów tą swoją prośbę- obrócił się twarzą w moją stronę
- Słuchaj, moi przyjaciele nie wierzą, że serio jesteśmy parą i w ogóle się spotykamy..
- Więc?
- Mógłbyś do niech zadzwonić i to potwierdzić? Obiecałam im- zrobiłam oczka małego szczeniaczka.
- Jeszcze pytasz!
Weszliśmy na skype, była tylko Pola, więc zadzwoniliśmy. Przywitaliśmy się z nią i w końcu mi uwierzyła. Pogadaliśmy z pół godziny i Marco musiał już iść.
- Wiesz.. To może jutro wpadniesz do mnie? Chłopaki też jutro będą. Oczywiście z dziewczynami. Przyjechałbym po ciebie..
- W sumie czemu nie? Przyjedź koło 20.
Pożegnaliśmy się i chłopak wyszedł. Poszłam na górę, przebrałam się w piżamki i poszłam spać. Mimo tego, że wyspałam się już w szpitalu, byłam strasznie zmęczona.
_______________________________
Strasznie nudny! ;( Ale mam nadzieję, że chociaż trochę Wam się spodoba ;) 8 lutego nasze pszczółki grają z Werder Brema! Będziecie oglądać? <3
Buuuuziaki! I łapcie cudownego Marco z Emmą na noc :D
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz